What is LOVE

Een vraag die veel mensen zich stellen, denk ik, “Wat is verliefd zijn?”.

Ik zit er al een tijdje over te denken en ik vrees dat er geen duidend antwoord is.
Misschien wel een antwoord voor mezelf, maar verliefd zijn is voor iedereen anders.

Toch ga ik proberen er een soort lijn in te trekken omdat er volgens mij heel wat mensen zichzelf soms wijsmaken dat ze verliefd zijn. Een idee creëren over iemand en hierdoor een beeld gaan vormen over deze persoon, een beeld dat helaas niet klopt en toch een verliefdheid gaan voelen.
Is verliefd zijn dan een soort van bedrog en moeten we gewoon wat bewuster omgaan met het woord?
Bewuster zijn van onszelf, onze gevoelens en eerlijker zijn?
Waar ontstaat verliefdheid en waar eindigt het?

Zit verliefd zijn in het liedje dat je 100 keer achter elkaar speelt omdat het je aan hem/haar doet denken? Ben je verliefd als je over hem of haar droomt of wanneer je kriebels in je buik voelt als je zijn/haar naam op je gsm ziet verschijnen. Is het in elkaars ogen verdrinken, zonder woorden en weten wat de ander zou zeggen.
Uren aftellen om elkaar terug te zien of gewoon een onbeschrijfelijke passie in bed.

Verliefdheid is natuurlijk al wetenschappelijk bewezen en vanuit verschillende standpunten bekeken.
Hier een beetje de wetenschappelijke kijk.

Neuropsychologische definitie:
Liefde is een complex belonende en motiverende mentale staat van intens verlangen naar eenheid met een ander. Chemische, emotionele en cognitieve componenten zijn hierbij betrokken. Het is meer dan een emotie die maar een paar seconden duurt. Het wordt gereguleerd door bepaalde neurale netwerken. Het verbindt mensen door tijd en ruimte, waarbij je bent gedreven naar iemand.

Evolutionaire/biologische definitie:
(Romantische) liefde is gerelateerd aan ons overlevingssysteem. MRI studies laten zien dat primitieve neurale systemen bij liefde zijn betrokken die herkenning, euforie en beloning aanstuurt. Net zoals honger en dorst is liefde een component van het overleven. Liefde stimuleert reproductiviteit en het helpt ons om banden te vormen met anderen om onze overlevingskans te vergroten.

Dat is allemaal mooi natuurlijk, zo een wetenschappelijke definitie, maar hiermee zijn we in de praktijk nog niet veel verder.
Wat gebeurt er dan met ons lichaam als we verliefd worden?
Verliefdheid zorgt ervoor dat er een heel aantal stoffen en hormonen vrijkomen in onze hersenen.
Deze stoffen komen vrij in drie verschillende fasen:

Lust
Tijdens deze fase laten de hersenen hormonen in het lichaam vrij die gevoelens van intens verlangen veroorzaken. De hormonen adrenaline en norepinefrine zorgen voor fysieke sensaties die je ervaart als je verliefd bent, zoals zwetende handpalmen en een sneller kloppend hart. Daarnaast zorgt het stofje dopamine dat je een euforisch gevoel krijgt wanneer je bij degene bent waar wie je verliefd op bent. Dit is dezelfde stof die je aanmaakt wanneer je leuke dingen doet en zelfs bij het sporten. Het is een verslavende stof die ook in speed zit. Dus ja verliefdheid kan ervoor zorgen dat je verslaafd geraakt aan iemand.

Aantrekking/romantische liefde
In deze fase fixeren partners zich meer op elkaar. MRI-scans laten zien dat er in deze fase meer bloed vloeit door het “pleziercenter” van de hersenen, de nucleus accumbens. Dopamine speelt in deze fase nog steeds een grote rol. Naast euforie, zorgt het stofje dat je hunkert naar aandacht en lieve woordjes van de ander. Wanneer men deze niet krijgt kan het leuke gevoel snel overslaan naar een gevoel van wanhoop en twijfel. Liefde kan dus constructief zijn wanneer het wederzijds is maar wanneer liefde niet wordt beantwoord kan het ook destructief zijn. In de ergste gevallen kan dit leiden tot stalking, zelfmoord of moord. Dit is uiteraard pas wanneer de verliefdheid obsessieve vormen aanneemt.

Deze fase kan dus mede gekarakteriseerd worden door het obsessief denken aan de ander. Dit komt doordat er ook een vermindering plaatsvindt van de neurotransmitter serotonine. Lage niveaus van serotonine zijn ook gerelateerd aan obsessief compulsieve stoornis. Dit verklaart waarom men tijdens de verliefdheid zo gefocust is op de goede kanten van iemand en dus er een soort van “blindheid” is voor de slechtere kanten.
Verder blijkt er uit MRI-scans dat de insula (hersenstructuur) wordt geactiveerd in deze fase. De insula zorgt ervoor dat we waarde hechten aan leuke dingen en levensondersteunende activiteiten. Hierdoor willen we natuurlijk de leuke momenten onderhouden.

Gehechtheid
Na een verliefdheid kan er gehechtheid (het “houden-van”) ontstaan. In deze fase hebben de hersenen en het lichaam een tolerantie opgebouwd voor de plezierstofjes. Hormonen zoals oxytocine (het vertrouwenshormoon, ook wel het knuffelhormoon genoemd) en vasopressine zorgen voor gevoelens van welzijn en veiligheid binnen de relatie. Bij de meeste koppels vindt er een graduele afname van passionele liefde plaats, maar tegelijkertijd een toename in binding.

 

Laten we eerlijk zijn, verliefdheid can make you do some crazy things. Positieve dingen wel te verstaan, waanzin, depressie of moord staan gelukkig nog niet op mijn lijstje. Maar je kan gekke dingen doen zoals: Uren rijden naar ergens om elkaar even te zien, een bepaalde outfit aandoen omdat je weet dat die andere persoon dat mooi vindt tot afspraken met vrienden laten vallen om hem/haar te kunnen zien.

Helaas hebben we over verliefdheid geen controle. Ik heb er nog nooit bewust voor gekozen om verliefd te worden en je kan jezelf ook niet dwingen om het te worden. Het is iets dat je “overkomt”.

Ik weet wel heel snel of er potentieel zit in iemand of niet. De eerste blikken zijn voor mij heel belangrijk en wanneer ik een klik voel kan het leuk vinden zeer snel gaan. Mijn aanmaak van dopamine gaat dus ook best snel :D.
Maar om echt verliefd te worden, dat is wel een heel ander verhaal.
Ik word verliefd wanneer ik mezelf kan zijn, mijn spontane, zotte zelf die mijn vrienden kennen. Wanneer ik kan genieten van de kleinste momenten en aanrakingen. Van gewoon bij elkaar zijn zonder iets te zeggen tot intieme diepgaande gesprekken die tot in het holst van de nacht duren. Mezelf verliezen bij de andere persoon door gewoon in zijn ogen te kijken en het gevoel hebben dat je de enige 2 personen op de aarde bent. Iemand die me uit mijn comfortzone trekt en mijn interesses prikkelt. Iemand die me uitdaagt om een betere versie van mezelf te zijn. Een flatline is niets voor mij, ik wil de ups and downs, ik wil getriggerd worden. Ik heb niet iemand nodig die elk moment van de dag naast me staat, wel iemand die me laat weten dat hij aan me denkt. Iemand die me loslaat en waarvan ik weet dat hij er toch steeds zal zijn om me op te vangen. Iemand die me raakt tot in mijn ziel.
Wanneer ik dit niet heb dan gaat de aanmaak van dopamine toch zeer snel achteruit en verlies ik mijn interesse met de snelheid van het licht. En dat is het onomkeerbaar, GAME OVER.

Ik zou het wel leuk vinden om nog eens verliefd worden ;).

“Liefde kijkt niet met de ogen, maar met de geest” – Shakespeare Red Heart on Apple iOS 11.2

 

 

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *